Celoživotno učenje

Ciljevi celoživotnog učenja, odnosno kontinuirane edukacije koja je u Kragujevcu započela polovinom 19. veka, pod drugačijim nazivom: obuka-doškolovavanje, koji se u različitim vremenskim razdobljima menjao (prekvalifikacija, dokvalifikacija) i organizovao u različitim oblicima (kursevi, večernje škole, interne fabričke škole) ostali su manje-više nepromenjeni do danas: poboljšanje obrazovne i kvalifikacione strukture, unapređivanje mogućnosti zapošljavanja stanovništva; stvaranje osnove za održivi društveno-ekonomski razvoj;povećanje profesionalne mobilnosti i fleksibilnosti radno aktivnog stanovništva; smanjenje siromaštva, ostvarivanje jednakosti, socijalne uključenosti i međugeneracijske solidarnosti i unapređivanje kvaliteta života - ličnog, porodičnog, prirodnog i socijalnog okruženja.

Celoživotno učenje je organizovani proces učenja i stručnog edukovanja prilagođenog potrebama i mogućnostima odraslih i zahtevima tržišta rada, odnosno organizacije  ili privrednog subjekta koja iskazuje potrebu i koje se  sprovodi na svim nivoima formalnog obrazovanja: od osnovnog, preko srednjeg (kroz programe koji se usvajaju) do visokog obrazovanja, gde se organizuje van usvojenih studijskih programa.

Osnovni principi na kojima je započet ovaj proces, zasnivaju se na potrebi za sticanjem obrazovanja, u skladu sa stečenim iskustvima i izraženim potrebama zajednice i pojedinca, odnosno  na zahtevima i potrebama okruženja i pojedinca ili  društvenim potrebama i životnim i radnim ulogama pojedinaca i društvenih grupa.

Celoživotno učenje odnosno programi obrazovanja tokom čitavog života realizuju se na Fakultetima Univerziteta u Kragujevcu kroz programe obrazovanja u specifičnim oblastima van okvira studijskih programa za koje su fakulteti u sastavu Univerziteta dobili dozvolu za rad, kao i u okviru Centra za doživotno učenje, Kooperativnog trening centra, kao i Centra za razvoj karijere i savetovanje studenata čiji je osnivač Univerzitet u Kragujevcu.